روز جهانی مسجد



در این مطلب می خوانیم:
30 مرداد سال 1348 مسجدالاقصی به دست صهیونیست‌ ها به آتش کشیده شد، سال ‌ها بعد و به همین مناسبت به پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران و تصویب اعضای سازمان کنفرانس اسلامی در سی ‌امین نشست این سازمان، این روز به نام روز جهانی مسجد نامگذاری شد.
مسجد، نمادی استوار از تمدن اسلامی در طول تاریخ بوده و ارزش و اعتبار خود را میان مسلمانان حفظ کرده است. در این میان، دوران صدر اسلام، درخشان ‏ترین دوره در طول حیات مساجد است؛ چرا که در آن زمان، مسجد نه صرفا محل عبادت، که محل فعالیت ‏های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، قضایی و نظامی به شمار می‏ آمد. برای احیای هر چه بیشتر مساجد باید کوشید آنها هر چه بیشتر به مساجد صدر اسلام نزدیک شوند و توانایی ‏های فراوان خود را به فعالیت برسانند.
امام صادق(ع) می‏فرماید: «همانا در عهد رسول خدا، نیازمندان در مسجد سکونت می ‏گزیدند.» این حضور دو فایده داشت: نخست آنکه از آوارگی آنها جلوگیری می ‏کرد و دوم آنکه این افراد به عنوان طبقه نیازمند جامعه، همیشه در برابر چشم حاکم و مردم بودند و لابه ‏لای شلوغی شهر و رفت و آمدها گم نمی ‏شدند. از این رو، شخص پیامبر اعظم(ص) و مسلمانان همواره در فکر تامین زندگی آنها بودند و اولین امکاناتی که به دست می‏ آوردند، به آنها اختصاص می‏ دادند. افزون بر این، مسجد، پناه‏ گاه غریبان و در راه‏ ماندگان یا به تعبیر قرآن «ابن السبیل» بود؛ به‏ گونه‏ ای که در شهرهای اسلامی هرگاه فرد تازه ‏واردی داخل شهر می‏ شد و در آن شهر کسی را نمی ‏شناخت، یکسره به سراغ مسجد آن شهر می ‏رفت و در مدت اقامت خود در آنجا سکونت می‏ گزید.
بنابراین، در صدر اسلام، خدمات ‏رسانی اجتماعی یکی از کارکردهای مسجد بود. شناسایی نیازمندان منطقه، دستگیری از آنها و گردآوری کمک برای ایشان، پرداخت وام، اقدامات تسهیل ازدواج زوج‏ های جوان، برنامه ‏ریزی برای عیادت و سرکشی از بیماران و اموری از این دست، مواردی است که بسیاری از مساجد نمونه کشور با پیروی از مساجد صدر اسلام، در ایفای نقش خود در تعاون اجتماعی به آن می‏ پردازند.
مسجد، محل گردهمایی مسلمانان و تجلی ‏گاه پرشکوه انسجام و یک ‏پارچگی ملت مسلمان است.
مسجد، محل برافراشته شدن پرچم سپاه اسلام و اعزام آنان به جبهه‏ های نبرد است.
در صدر اسلام، مسجد پناه‏ گاه مظلومان و محل رسیدگی به شکایت ‏های مردم بود. در این دوران، تقریبا تمامی مسائل حقوقی و اختلاف ‏های میان مردم که نیازمند رسیدگی بود، در مسجد حل و فصل می ‏شد. قضاوت ‏های امیرمومنان علی(ع) در دکّة القضای مسجد کوفه و آغاز حکومت عدل گستر مهدی موعود از مسجدالحرام، نشان پیوند تاریخی مسجد و عدالت است.
پیامبراکرم(ص): حق مساجد را بدهید که آن دو رکعت نماز است پیش از اینکه در آن بنشینید.
امام علی(ع): نشستن در مسجد در نزد من بهتر است از نشستن در بهشت؛ چرا که در نشستن در بهشت خشنودی من است و در نشستن در مسجد، رضایت پروردگارم.
هر کس مسجدی را بزرگداشت و احترام کرد، در روز قیامت، پروردگار را خندان و شادان دیدار می ‏کند و نامه عملش به دست راستش داده می ‏شود.
/8138/ 6133/ تنظیم کننده: فرزانه پیری **انتشار- جعفرمسلمی



انتهای پیام /*










شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید